“Paslanmaz çelik üretim rafı” denildiğinde akla ilk gelen muhtemelen gıda sektörü ya da ilaç sektörüdür. Ve genel olarak doğrudur. Ancak daha derine inerseniz, deneyimli müşterilerin bile gözden kaçırdığı nüanslar ortaya çıkmaya başlar. Hemen söyleyelim: her "paslanmaz çelik" uymuyor. Ve rafın kendisi sadece başka bir malzemeden yapılmış raflar değildir. Tasarım, kaynaklama, işleme ve daha da önemlisi çalışma ortamını anlama konusunda bu tamamen farklı bir hikaye. Sıklıkla şu taleple karşılaşıyorum: “AISI 304’e ihtiyacımız var, çünkü standarttır?”. Ve sonra atölyede sürekli olarak klorür veya alkali sıçraması olduğu ve altı ay sonra ilk kırmızı lekelerin ortaya çıktığı ortaya çıktı. Bununla başlayalım.
Yani, AISI 304 (diğer adıyla 08Х18Н10). Agresif klor bileşikleri olmayan çoğu gıda ortamı için gerçekten de güçlü bir ürün. Ancak sert kimyasallarla yıkamalardan, tuzlu sulardan, bazı farmasötik işlemlerden bahsediyorsak, o zaman zaten molibdenli 316'ya (10Х17Н13М2) ihtiyacımız var. Ve işte ilk tuzak: Bazı üreticiler, özellikle de esas olarak demirli metallerle çalışanlar, "paslanmaz çelik" sunabilirler, ancak tedarik edilen malzemenin kalitesini her zaman sıkı bir şekilde izlemezler. Sertifikalar şarttır. Onlar olmadan konuşmaya bile başlamamalısın.
Ancak doğru marka bile her derde deva değildir. İkinci nokta isekaynak. Paslanmaz çelik mi? Korkuyor mu? aşırı ısınma Normal çelik gibi, argonsuz (TIG kaynağı) veya yanlış koşullarla kaynak yaparsanız, kaynak bölgesinde “tükenme” meydana gelir. krom. Burası korozyon direncini kaybeder ve savunmasız hale gelir. Çerçevenin sağlam göründüğü ancak köşelerdeki dikişlerin açılmaya başladığı raflar gördüm. Çoğu zaman bu, kaynakçı nitelikleri veya teknolojisindeki tasarrufların bir sonucudur.
Ve çoğu zaman unutulan üçüncü nokta ise şu:bitirme. Kaynak sonrası dikişlerin temizlenmesi ve cilalanması gerekir. Ve güzellik için değil, her ne kadar sağlık standartları bunu gerektirse de. Gözenek veya çizik içermeyen pürüzsüz bir yüzey, kir ve mikroorganizmaları daha az tutar ve temizlenmesi daha kolaydır. Demirli metal üzerinde bir diskle kaba taşlama, paslanmaz çeliğin yüzeyinde demir parçacıkları bırakabilir ve bunlar korozyon yatakları haline gelebilir. Özel araçlar ve adımlar gerektirir.
Bir üretim rafı hala yük taşıyan bir yapıdır. Ve burada bir gereksinim çatışması ortaya çıkıyor: bir yandan maksimum hijyene ihtiyaç var (minimum raflar, kirin birikebileceği kapalı profiller), diğer yandan katman başına birkaç yüz kg'lık bir yüke ihtiyaç var. Standart köşe raf sistemleri burada her zaman uygun değildir.
Genellikle kiriş raflarının yoluna giderler, ancak paslanmaz çelik kirişler ve direkler kullanırlar. Önemli olan bağlantılar. Cıvatalı bağlantılar “sıkı” kaynaklı olanlara tercih edilir. Neden? İlk olarak, her bir bileşenin kalitesini sahada sağlamak yerine atölyede sağlamak daha kolaydır. İkincisi, derin yıkama veya yeniden geliştirme için her zaman sökme fırsatı vardır. Ancak elektrokimyasal korozyon oluşmaması için cıvata ve somunların da paslanmaz çelikten yapılmış olması ve elektrokimyasal potansiyel açısından ana metalle uyumlu olması gerekir.
Et işleme tesisi projelerimizden birinde tam olarak bu sorunla karşılaşıldı. Müşteri başlangıçta mümkün olan en fazla kaynaklı yapıyı "hiçbir şeyin sallanmaması için" istiyordu. Bizi cıvatalarla modüler bir sistem yapmaya ikna ettiler. Bir yıl sonra seriyi genişlettiler ve yenilerini ekleyerek bölümleri hızlı bir şekilde yeniden düzenleyebildiler. Kaynaklı bir yapı, gaz kesmeyi ve sıfırdan yeni kurulum gerektirecektir.
Her şeyin yolunda gitmediği bir örnek vermek istiyorum. Başlangıç kültürlerinin buzdolaplarında saklanması için raf siparişi vardı. Sıcaklık +4°C, yüksek nem. Malzeme - AISI 304, tamamı standarda uygun. Raflar yapıldı ve kuruldu. 8 ay sonra müşteri, rafların yatay yüzeylerinde küçük korozyon noktalarının olduğu bir fotoğraf gönderdi.
Bunu çözmeye başladılar. Sorunun malzemede değil, yoğunlaşmada ve yıkama kalitesinde olduğu ortaya çıktı. Personel temizlik için klor içeren ürünler kullanıyordu ve bunlar tedaviden sonra her zaman iyice yıkanmıyordu. Sabit nem ve düşük sıcaklık koşullarında bu, agresif bir yerel ortam yarattı. Ayrıca, rafların ayna kaplaması değil, mat (saten) hale gelinceye kadar cilalandığı ortaya çıktı. Mat yüzey daha geniş bir alana sahiptir ve daha az ıslanır; deterjan damlaları birikmiş olabilir.
Çözüm kapsamlıydı: Rafları yenileriyle değiştirdik, aynayla cilaladık ve personele doğru deterjan seçimi ve kullanımı konusunda eğitim verdik. Bu önemli bir dersti: Sadece rafların kendisine bakamazsınız. Tüm yaşam döngüsünü (kurulum, çalıştırma, bakım) analiz etmek gerekir.
Bir DIY atölyesinde iyi bir paslanmaz çelik raf ünitesi yapmak neredeyse imkansızdır. Tam bir döngü gereklidir: temiz ekipman üzerinde kesme ve bükmeden (böylece karbon çeliği ile kirlenme olmayacak şekilde) özel bir atölyede bitirme işlemine kadar. Karmaşık projeler için güvenilir bir ortak ararken şunlara dikkat ettik:? Harbin Jusheng Metal Yapı İmalat Co, Ltd..
Pingfang'daki (Harbin) tesisleri tam da böyle bir girişim: geniş bir alan (20.000 m2), birkaç otomatik hat. Tasarım, üretim, satış, servis gibi tüm döngüyü ele almaları bizim için önemliydi. Bu, sorumluluğun bulanık olmadığı anlamına gelir. Bir proje sorunu ortaya çıkarsa bu sorun yüklenici, tedarikçi ve montajcılar arasında değil, tek bir şirket bünyesinde çözülür.
Portföyleri yalnızca perakendeyi değil aynı zamanda depo, asma kat, kiriş ve konsol sistemlerini de içermektedir. Yani yüklerin lojistiğini anlıyorlar ve sadece “raf” yapmıyorlar. Belirli üretim konteynırları, arabalar veya yükleyiciler için bir raf tasarlamanız gerektiğinde bu kritik öneme sahiptir. Yaklaşımları hakkında daha fazla bilgiyi web sitelerinde bulabilirsiniz.https://www.jshj.ru.
Gayri resmi sonuçları özetlemek gerekirse. Seçmek veya tasarlamakpaslanmaz çelik üretim rafı, bir özellik listesini değil, bir kullanım durumunu aklınızda tutmanız gerekir. Kendinize ve tedarikçinize zor sorular sorun.
Birincisi: nasıl bir ortam? Sıcaklık, nem, kimyasal maddeler (deterjan olsa bile). Çelik kalitesi ve kaplama seçimi buna bağlıdır.
İkincisi: Yükler ve dinamikler nelerdir? Forkliftler ne sıklıkta gelecek ve konteynerler nasıl taşınacak? Bu, yapının tipini (raf, kiriş, konsol) ve metalin kalınlığını belirleyecektir.
Üçüncüsü: Kim ve nasıl hizmet edecek? Sökülebilir bağlantılara mı ihtiyacınız var, hangi tür cilalama temizliği kolaylaştıracaktır? Bunlar tasarım ve konfigürasyonla ilgili sorulardır.
Ve asıl önemli olan kiminle çalışılacağıdır. Sadece metal yapı satıcısına değil, süreci derinlemesine inceleyecek bir ortağa da ihtiyacımız var. Önce bir üretim teknik sayfası talep eden ve ardından bir eskiz çizen "Jusheng" den aynı uzmanlar gibi. Çünkü raf üretim hattının bir parçasıdır. Ve bazen sadece depodaki sipariş değil, nihai ürünün kalitesi de güvenilirliğine ve uyumluluğuna bağlıdır. Biz de bundan bahsediyoruz.
