İnsanlar ACC hakkında konuştuğunda, çoğu kişi hemen mekiklerin raylar boyunca koştuğu ıssız hangarların olduğu fütüristik videoları hayal ediyor. Bu elbette gerçeğin bir parçası ama en basit olanı. Aslında buradaki anahtar kelime “sistem?”dir. Ve çoğu zaman müşterilerin yaptığı en büyük hata, donanıma ve kendilerine odaklanmaktır.raflar, ?beyinleri? ve daha da önemlisi iş sürecinizi hazırlama konusunda. Avrupalılardan en pahalı "donanımı" satın alabilirsiniz, ancak tesisteki lojistik otomasyona göre yeniden oluşturulmazsa, elinizde getirisi düşük, çok pahalı bir oyuncakla karşılaşacaksınız.
Yani temel elbette kiotomatik raftasarımlar. Ancak her ikinci depoda bulunan palet sıraları değil. Başlangıçta otomatik bir kompleksin parçası olarak tasarlanmış yapılardan bahsediyoruz. Burada geometri, toleranslar ve sertlik gereksinimleri tamamen farklıdır. En ufak bir dikey hizalama hatası - ve aynı istifleyici veya mekik "aramaya" mı başlayacak? saniye kaybetmenize, hatta hataya neden olmanıza neden olabilir. Bir keresinde ilk tesislerden birinde bununla karşılaştık: raflar bir ekip tarafından kuruldu ve devreye alma işlemi başka bir ekip tarafından yapıldı. Ve uzun ve sancılı bir "taşlama" aşaması, geceleri montajcıların standları lazer seviyesi altında sıkmasıyla ve programcıların yazılımı düzenleyerek "donanımdaki" hataları telafi etmesiyle başladı. yazılım. Pahalı ve sinir bozucu.
Dolayısıyla şu anda açık görünen ancak çoğu kişinin göz ardı ettiği sonuç: raf üreticisi ve otomasyon sistemi entegratörü, ilk taslaktan itibaren yakın bir şekilde birlikte çalışmalıdır. İdeal olanı, bir ekip veya stratejik ortaklardır. Örneğin, Çin fabrikası ?Jusheng? (LLC “Harbin Jusheng metal yapı üretimi?”), 2019'dan beri kendisini tam döngülü bir işletme olarak konumlandırıyor. Sadece metali bükmüyorlar, aynı zamanda belirli bir otomasyon türüne yönelik bir yapı tasarlayabilen kendi tasarım bürolarına da sahipler.dört yönlü servislerveya konveyör sistemleri. Bu önemli bir noktadır çünkü sürekli hareket eden bir mekiğin kirişe getirdiği yük dinamiktir, yıllardır ayakta duran bir paletin statik yükünden farklıdır. Ve buradaki hesaplamalar farklı.
Kendi web sitesi (https://www.jshj.ru) evrimi açıkça gösteriyor: klasik perakende ve depo raflarıyla başladı ve artık portföy otomasyon çözümlerini içeriyor. Bu mantıksal yoldur. Çünkü metali, üretimi ve montajı içeriden bilmek, ürünü otomasyonun ihtiyaçlarına uyarlamak, otomasyon uzmanlarının herhangi bir yerden satın alınan rafları değiştirmeye çalışmalarından daha kolaydır. Siteleri 20.000 m2'dir. ve birçok otomatik hat, ACC için kritik olan kalitenin ölçeği ve tekrarlanabilirliği ile ilgilidir. İhtiyaç duyulan tek bir ideal duruş değil, aynı derecede ideal olan onbinlerce duruştur.
Eğer raflar iskeletse, yazılım da sinir sistemidir. Burada iki katman var. WMS (Depo Yönetim Sistemi) en üst düzey depo yönetimidir: mal muhasebesi, kabul, sevkiyat, yerleştirme stratejisi. Ve WCS (Depo Kontrol Sistemi), tüm donanıma gerçek zamanlı komutlar veren düşük seviyeli bir iletkendir: "A12 mekiği, C-05-47 hücresine gidin, paleti alın, onu istasyon 3'e götürün."
Yaygın bir sorun, bu sistemler arasındaki boşluktur. WMS, "50 kutu X ürünü gönderilsin mi?" görevini verir ve WCS'nin bunu düzinelerce cihaz için yüzlerce temel komuta ayrıştırması gerekir. Entegrasyonun yanlış yapılması halinde kesintiler yaşanır. Bir keresinde, bir istifleyicinin yolunu optimize etmeye çalışan WMS'nin ona depo genelinde rastgele görevler verdiği ve WCS'nin rotaları gerçek zamanlı olarak yeniden planlamak için zamanı olmadığı bir durum görmüştüm. Sonuçta donanım deli gibi hareket ediyordu ancak genel performans, basit bir sıralı algoritmaya göre daha düşüktü. İstikrar uğruna görünürdeki optimalliği feda ederek mantığı "basitleştirmek" zorunda kaldım.
Bu nedenle, bir çözüm seçerkenotomatik depogüzel WMS arayüzlerine değil, belirli ekipman modelleriyle WCS entegrasyonunun derinliğine ve güvenilirliğine bakmanız gerekir. Ve burada tekrar entegre bir yaklaşımın önemine dönüyoruz. Hem rafları hem de shuttle'ları kendisi yapan (veya bunlarla sıkı bir şekilde entegre olan) bir üretici daha "pürüzsüz" bir ürün sunabilir. donanım ve yazılımın çalışan bir birleşimi, çünkü onu orijinal olarak kendisi tasarladı.
Bu belki de en sıradan ve acı verici bölümdür. Mükemmel ACC projesini sipariş edebilirsiniz ancak bu proje yalnızca ideal şekilde hazırlanmış bir temel üzerine kurulabilir. Cinsiyet gereksinimleri ayrı bir konudur. Sadece "düz" değil, aynı zamanda tüm alan boyunca eşitsizliklere karşı sıkı toleranslarla, aksi takdirde mekiklerin rayları veya istifleyicilerin kılavuzları bir dalgaya düşecektir. Böyle bir zeminin dökülmesi, maliyet ve önem açısından ekipmanın kendisiyle karşılaştırılabilecek yüksek teknolojili bir süreçtir.
Başka bir nüans iletişimdir. Güç kaynağı, ağ, yangın alarmı, havalandırma. Tüm bunlar, rafların kurulumundan sonra bazı alanlara erişimin ciddi şekilde sınırlı olacağı gerçeği dikkate alınarak ayrılmalıdır. Bir ecza deposundaki aspirasyon sistemiyle başımız bir şekilde belaya girdi: Donanım tasarımcıları mı? Hava kanallarının boyutları dikkate alınmadı ve bunların atlanması gerekti, bu da sistemin verimliliğini azalttı. Önemsememek? Hayır, bunlar ilave metre boru, basınç kayıpları ve sonuçta para ve zamandır.
Bu nedenle, aynı Jusheng de dahil olmak üzere ciddi müteahhitler, proje öncesi teklif aşamasında tesisin kapsamlı bir denetiminde ısrar ediyorlar. Mühendisleri gelip sadece hangarın boyutlarına değil, sütunlara, iletişim giriş düğümlerine, zeminin durumuna da bakıyorlar. Bu bir heves değil, gelecekte yeniden işlemede büyük miktarda para tasarrufu sağlayacak bir zorunluluktur.
Başarısızlıktan da bahsetmek isterim, başarıdan daha öğreticidir. Bir elektronik distribütörü için proje vardı. Ticaret cirosu yüksek, ürün yelpazesi geniş, lojistik karmaşık; ACC için ideal bir aday gibi görünüyor. Ona göre bir sistem kurduk.kiriş raflarıotomatik istifleyicilerle. Her şey kuruldu ve başlatıldı. Teknik olarak sistem çalıştı. Ancak ekonomik etkinin ihmal edilebilir olduğu ortaya çıktı.
Neden? Hata, gelen akışların analizindeydi. Malların önemli bir kısmının paletlerle değil, otomatik sisteme yerleştirilmeden önce manuel olarak konsolide edilmesi gereken farklı boyutlardaki kutularla geldiği ortaya çıktı. Bu alan bir darboğaz haline geldi. Otomasyon, hazırlanan paletleri beklemek için boşta duruyordu ve insanların bunları tamamlayacak zamanı yoktu. Üstelik mevsimsellik. Pik yükler, orta yükler için tasarlanan sistemin başa çıkamayacağı kadar yüksekti ve yine de geçici işçilerin işe alınması ve ek manuel depolama alanı kiralanması gerekiyordu.
Sonuç acıdır: istikrarlı, öngörülebilir ve halihazırda kısmen standartlaştırılmış bir sürecin otomatikleştirilmesi gerekmektedir. Eğer girdi kaossa, otomasyonun çıktısı da aynı kaos olacaktır, yalnızca daha pahalı olacaktır. Bazen temel süreçleri optimize etmek, basit bir WMS uygulamak, paketlemeyi standartlaştırmak için ilk önce iki yıl çalışmanız ve ancak ondan sonra düşünmeniz gerekir.mekiklerve robotlar.
Artık trend sadece yoğun depolama değil, esnek sistemler. Aynıdört yönlü servislerİyi olan şey, filo ve demiryolu konfigürasyonlarının, değişen ürün yelpazesine veya lojistik planına uyacak şekilde nispeten hızlı bir şekilde değiştirilebilmesidir. Bu bir sonraki seviyedir - "inşaatçı" olarak bir depo. Verimliliği artırmak veya toplama stratejisini değiştirmek için yeni bir zemin dökmeye veya yeni raflar kurmaya gerek yoktur.
Ancak bu esneklik yine "donanım" ile ilgilidir. Raf tasarımı buna izin vermelidir. Kirişler, kılavuzlar için evrensel bağlantı noktalarına sahip olmalı ve kolonların aralıkları olası yeniden geliştirmelere göre tasarlanmalıdır. Bu tam olarak üreticilerin ?Jusheng? Şu anda modüler sistemlerin geliştirilmesi üzerinde aktif olarak çalışıyorlar. Tasarımdan hizmete kadar tam bir döngüye sahip büyük bir uzman kuruluş olarak yaklaşımları burada bir avantaj sağlıyor; zincirin tamamını görüyorlar ve metal yapıların tasarımına esneklik kazandırabiliyorlar.
Sonunda başlangıca dönelim.Otomatik raf deposuKutuyla satın alınabilecek bir ürün değil. Bu, hassas mekanik, akıllı yazılım ve en önemlisi müşteri için uygun şekilde hazırlanmış bir iş sürecinin birleşiminden doğan karmaşık bir organizmadır. Başarı ise %50 oranında tüm tarafların (müşteri, donanım üreticisi, yazılım entegratörü) tasarım aşamasında işi ne kadar dürüst ve derinlemesine, sadece “nasıl olması gerektiğini” değil, aynı zamanda “gerçekte nasıl olduğunu” da dikkate alarak yürüttüğüne bağlıdır. Geriye kalan %50, her milimetrenin ve her kod satırının önemli olduğu yürütme kalitesidir.
